دگری
عشق با ما کردی و زندگی با دگری./
تا به حال نوبت ما بود و حالا دگری ./
گفته بودی که مرا وقت سفر باید شناخت/
عاقبت بار سفر بستی ولی با دگری /
رسم دنیا بر همین بوده است عمری باغبان /
پای گل می بارد و می چیند انرا دگری/
من که نفرینت نکردم روزی اما می دهد/
پاسخ کار تو را حالا خدا یا دگری/
*****
تقدیم به کسایی که شکست عشقی خوردن![]()
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 9:54 توسط زندی
|