سیاهی دور چشام اگه از بیداریه
یا دردم از دوری توست، یا از سر ناچاریه
بهتره ندونی تو، چشمای من چرا تره
حرفای مربوط به دلم نگفتنش قشنگ تره
بغضی که بی پناهه بهتره که نشکنه
از عشق تو همین بغض این روزا سهم منه
حالا دیگه ی مشت خاک نشسته رو لب من
هوس کوچ به سرم زده ،
شاید هم هجرت !
نمی دانم !!! از این بی دلی ها خسته شدم
دستانم را به دستان هیچ کس میسپارم
و درد دل میکنم با درختان ،
دیوانگی هم عالمی دارد
خانه ی عشق کجاست ؟!
من فقط میدانم ناشناسی هر شب ،
پنجره ی خواب مرا می کوبد
یک سبد گل و پروانه و باران در باغ شبم می ریزد
و لبخند زنان پشت دیوار دلم می پیچد
کفش هایت لب رویای دلم جا ماندست ،
و نمی دانم من خانه ی عشق کجاست؟؟؟!!!
اگر روزی عاشق شدی ،
قصه ات را برای کسی بازگو نکن ،
این روزها ،
چشم حسودان به دود اسپند عادت کرده ...
در بازی زندگی اگر عوض نشوی
مطمئن باش تعویض میشوی
استـاد تغـییر باشید نـه قربـانی تـقـدیـر
درد دارد
کسی " واژه هایم " را از من بگیرد . . .
خانم ! تو رو خدا یه شاخه گل بخرید زن در حالی که گل را از دستش میگرفت
نگاه پسرک را روی کفش هایش حس کرد , چه کفش های قشنگی دارید
زن لبخندی زد و گفت:برادرم برایم خریده است دوست داشتی جای من بودی؟؟
پسرک بی هیچ درنگی محکم گفت : نه ولی دوست داشتم جای برادرت بودم !
... تا من هم برای خواهرم کفش می خریدم…
دنیا، تنهایی های زیادی داره؛
اما، تنهاییِ مَن دنیایی داره ...
من در تنهایی ام
بهاری دارم...
وقتی تنهاییم دنبال ی دوست می گردیم
پیداش که کردیم دنبال عیباش می گردیم
وقتیم که از دستش دادیم در تنهایی دنبال خاطراتش می گردیم
مراقب قلب ها باشیم
هیج جیز آسان تر از قلب نمی شکند!!!
در قيد غمم٬خاطر آزاد کجائی؟
تنگ است دلم٬قوت فرياد کجائی؟
کو همنفسی تا نفس شاد بر آرم؟
مجنون تو کجا رفتی و فرهاد کجائی؟
ای ناوک تأثير که کردی سفر از دل!
ميخواست ترا ناله به امداد کجائی؟
با آنکه ز ما هيچ زمان ياد نکردی!
ای آنکه نرفتی دمی از ياد کجائی؟
ميخواستی آزرده ببينی دل ما را!
اکنون که غمت داد ستم داد کجائی؟
در عشق به يک جلوه حزين کار تمام است!
من برق به خرمن زدم ای باد کجائی؟
از چه لرزیدی زمین...؟
به کدام گناه، صورت مادر اشک شد و صورت کودک تباه؟؟
وزن بی پناهیشان آنقدر زیاد بود که تاب نیاوردی؟؟
از چه لرزیدی که قلب ایران اینگونه میسوزد؟؟
از چه لرزیدی.... هان؟؟؟ از چه لرزیدی..........!!
دو دقیقه مانده ب اذان صبح !!!
برایِ تــــو می نویسم ...
می روم و پشت خواهم کرد به تمامیِ تپشهایِ این دقایــــق ...
دل خواهم کَند ،
بی تـــــو خواهم زیـست ،
گوش خواهم سپرد،
فریــاد خواهم شد،
مهربان نخواهم بـود،
دل نخواهم سپرد،
آرامـــــتر که شدم،
بــــــی تــــــو خواهم مــــــــــــ ـــرد ...
شنیدی که دلم گفت بمان، ایست، نرو
به خدا وقت خداحافظیت نیست نرو
نکند فکر کنی در دل من مهر تو نیست
گوش کن نبض دلم زمزمه اش چیست:
نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرو
چمدونمو دارم می بندم
بایه طرح کهنه از دلخوشیام
باورم نمیشه باید برم و
دیگه هیچ وقت به دیدنت نیام
با تموم جاده ها عطر تو هس
بگو باید از کدوم جاده برم
شایدم دوباره باید از همون
جاده ای که تک و تنها اومدم
تک و تنها برم و یادم بره
واسه ی چی دل به این جاده زدم
چمدنمو باید می بستم
واسه رفتن از همون روزی که
تو با طعنه هات میگفتی عشقت
واسه ی دنیای من کوچیکه
خونه خیلی وقته که بهم میگه
باخودت مرور کن گذشته رو
کسی اینجا به تو وابسته نبود
خودتو خسته نکن دیگه برو
من باچمدونم آخر این جاده
منتظرت میشم
تو هم اگه دیدی تنهایی سخته برات
بیا بمون پیشم
به کسی که دوستش داری بگو که چقدر بهش علاقه داری
و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی
چون زمانی که از دستش بدی
مهم نیست که چقدر بلند فریاد بزنی
اون دیگر صدایت را نخواهد شنید
