مادرم............

 نه تو مانی و نه اندوه و نه هیچ یک از مردم این آبادی
  به حباب نگران لب یک رود قسم، و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
  غصه هم میگذرد
 آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
 لحظه ها عریانند
 به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز......